خون دارد نجس و بقيه آن پاك است ، پس اگر به بيرون دهان يا بينى برسد ، مقدارى را كه انسان يقين دارد جاى نجس اخلاط به آن رسيده نجس است و محلى را كه شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه پاك مىباشد . مسأله 134 - اگر آفتابه‌اى را كه ته آن سوراخ است روى زمين نجس بگذارند چنانچه آب طورى زير آن جمع گردد و تدافع بين آب آفتابه و آب زير آن نباشد كه با آب آفتابه يكى حساب شود ، آب آفتابه نجس مىشود ، و اگر آب بر زمين جارى شود يا فرو رود ، در صورتى كه سوراخ آن هم به زمين نجس متصل باشد ، نجس نمىشود و اگر سوراخ آن به زمين نجس متّصل نباشد و آب زير آفتابه هم با آب داخل آن يكى حساب نشود باز آب آفتابه نجس نمىشود . مسأله 135 - اگر چيزى داخل بدن شود و به نجاست برسد ، در صورتى كه بعد از بيرون آمدن آلوده به نجاست نباشد پاك است ، پس اگر اسباب اماله يا آب آن در مخرج غائط وارد شود ، يا سوزن و چاقو مانند اينها در بدن فرو رود و بعد از بيرون آمدن ، به نجاست آلوده نباشد نجس نيست و همچنين است آب دهان و بينى اگر در داخل به خون برسد و بعد از بيرون آمدن به خون آلوده نباشد . احكام نجاسات مسأله 136 - نجس كردن خط و ورق قرآن حرام است و اگر نجس شود بايد فوراً آن را آب بكشند . مسأله 137 - اگر جلد قرآن نجس شود در صورتى كه بىاحترامى به قرآن باشد ، بايد آن را آب بكشند . مسأله 138 - گذاشتن قرآن روى عين نجس مانند خون و مردار ، اگرچه آن عين نجس خشك باشد ، حرام است و برداشتن قرآن از روى آن واجب مىباشد . مسأله 139 - نوشتن قرآن با مركّب نجس اگرچه يك حرف آن باشد حرام است ، و اگر نوشته شود بايد آن را آب بكشند ، يا به واسطه تراشيدن و مانند آن كارى كنند كه از بين برود .